Het productieproces van roestvrijstalen messen, vorken en lepels voor het diner omvat vele complexe processen zoals stempelen, lassen en slijpen.
Huishoudelijk roestvrijstalen serviesgoed kan worden onderverdeeld in de categorieën 201, 430, 304 (18-8) en 18-10.
430 roestvrij staal:
IJzer + meer dan 12% chroom kan oxidatie door natuurlijke factoren voorkomen. Dit wordt roestvrij staal genoemd. In de JIS-norm heeft het de code 430, dus het wordt ook wel 430 roestvrij staal genoemd. 430 roestvrij staal is echter niet bestand tegen oxidatie door chemicaliën in de lucht. 430 roestvrij staal wordt niet vaak langdurig gebruikt, maar kan alsnog oxideren (roesten) door onnatuurlijke factoren.
18-8 roestvrij staal:
IJzer + 18% chroom + 8% nikkel is bestand tegen chemische oxidatie. Dit roestvrij staal heeft de JIS-norm 304 en wordt daarom ook wel 304 roestvrij staal genoemd.
18-10 roestvrij staal:
Er komen echter steeds meer chemische stoffen in de lucht terecht, en zelfs roestvrij staal 304 kan in sommige sterk vervuilde omgevingen roesten. Daarom worden sommige hoogwaardige producten gemaakt met 10% nikkel om ze duurzamer en corrosiebestendiger te maken. Dit type roestvrij staal wordt 18-10 roestvrij staal genoemd. In sommige gebruiksaanwijzingen voor serviesgoed staat een soortgelijke uitdrukking als "gebruik van 18-10, het meest geavanceerde roestvrij staal voor medisch gebruik".
Volgens een analyse van een onderzoekscentrum kan roestvrij staal worden onderverdeeld in drie categorieën: austenitisch roestvrij staal, ferritisch roestvrij staal en martensitisch roestvrij staal. De belangrijkste componenten van roestvrij staal zijn ijzer, chroom en nikkellegeringen. Daarnaast bevat het ook sporenelementen zoals mangaan, titanium, kobalt, molybdeen en cadmium, waardoor roestvrij staal stabiele eigenschappen heeft en bestand is tegen roest en corrosie. Austenitisch roestvrij staal is, vanwege de specifieke interne moleculaire structuur, niet gemakkelijk te magnetiseren.
Geplaatst op: 2 juni 2022
